Di ko alam kung bakit ko to nasulat?! :) Wala akong maisip na pamagat.. ano kaya maganda??
para to sa crush ko :) hehehe!!
Araw yun ng mga puso..ng magkita tayo sa kanto
Nang makita ka ay kumislap aking mata
Otomatik akong napangiti..na kanina pa gustong tumambay saking labi
Pambihira biglang tumibok puso ko..na sinabayan pa ng kakaibang rush ng adrenaline ko
Suot nati’y parehas nakulay blue.. tadhana nga naman oh!
Kahit di ka lumingon..sayo naman ang puso ko nakatuon
Nilakasan ang boses ko, nagbabaka-sakaling lumingon ka sa direksyon ko
Ngiti ako ng ngiti.. na parang makukulay na tela na pinag tagpi-tagpi
Sa sakayan ng jeep.. bigla akong napa isip
Nilingon ko kung saan ka nakatayo..ang pogi mo BAGAY TAYO!!.
Nag hugis puso ang mata ko.. kaya kamuntik ng masagasaan sa kanto..
Hahahahahhahaha!!! Natatawa ako..OO natatawa ako ng natural at literal…
Kinabukasan bigla kong nalaman.. wala ka na, wala ka na sinta
Simula ng ikaw ay nawala.. wala ng dahilan para tumawa..
Tadhana ang gabay… sa pagpapatuloy ng buhay..
Sana ikaw hanggang dulo.. sana tayo hanggang dulo..
Pag-ibig parang pinag halong bagyo at ipu-ipo.. pag natangay ka wala kang magawa kundi ang magpa alipin dito.
-Psalm 34:18-
“The LORD is close to the brokenhearted and saves those who are crushed in spirit.”